Adam Boniecki w "Herbarzu Polskim" podaje:

• Bartłomiej Szymkowicz Eysmont 1555 r., a Tomek Marcinowicz Eysmontowicz 1570 r., ziemianie słonimscy (Akta XXII). Adam, syn Szczęsnego, świadek przy sprzedaży gruntu przez Massalskiego 1585 r., w powiecie grodzieńskim (Zs. Grodz.). W 1591 r. żył Ambroży, syn Wojciecha (Akta I). Paweł, deputat połocki na Trybunał litewski 1609 r. (Akta XII, nazwany Jesmontem). Maciej Janowicz Eysmont, ziemianin grodzieński, zwolnił 1621 r. od odpowiedzialności Kaspra Sewerynowicza, w sprawie o zabicie syna Krzysztofa, żonatego z Maryą Janówną Dawidówną, obwiniając o to zabójstwo Jana Mikołajewicza i Jakóba Andrzejowicza Eysymontów. Stanisław Eysmont Burymowski podpisał po polsku zapis ks. Siwickiego 1627 r. (Ist. Jur. Mat: XXVI). Andrzej, sędzia grodzki grodzieński 1632 r. Stanisław wspólnie z żoną, Zofią Hapówną i synem Krzysztofem, procesował Kulika 1646 r. W tymże samym roku Mikołaj Eysmont procesował Adama Konstantynowicza i Andrzeja Stanisławowicza Eysmontów (Akta I). Samuel i żona jego, Anna z Kozińskich, otrzymali 1642 r. konsens królewski, na odstąpienie prawa dożywocia na wsi Sawianki w województwie czerniechowskiem, małżonkom Rostopczom (M. 187 f. 224). Piotr Kazimierz wzięty do niewoli w Witebsku 1654 r., jest w Kazaniu 1655 r. Maryna, żona Jana Puzyrewskiego 1663 r. (Ist. Jur. Mat. XXI i XXV). Mikołaj Michał pisarz grodzki grodzieński 1649 r. Hrehory, syn Marcina, żonaty z Krystyną Wawrzyńcówną Eysmontówną 1669 r. (Akta I). Andrzej Jan, cześnik rzeczycki, podpisał z województwem trockiem, obiór króla Michała; wkrótce umarł. Stanisław, skarbnik połocki, z księstwem żmudzkiem, a Felicyan z powiatem grodzieńskim, podpisali elekcyę Jana III-go. Franciszek Jan, podczaszy miński 1681 r. Joanna z Nowomiejskich, żona Pawła, zrzekła się dóbr ojczystych na rzecz brata 1697 roku (Gr. Rawskie).
• W końcu XVII-go wieku żyli bracia rodzeni: Paweł i Maciej, ożeniony z Petronellą Kłosińską i stryjeczni ich bracia: Marcin, Kazimierz, podczaszy orszański 1686 r. i Aleksander, komornik ziemski brzeski 1687 r., dziedzic Eysmontów, Iwanowic i Kosic, czyli Piesków, zmarły 1697 r., po którym z żony, Joanny Głębockiej, pozostał syn Wawrzyniec, ożeniony z Pudencyanną Dąbrowską i córki, Anna, 1-o v. Kościuszkowa, 2-o v. Adamowa Januszkiewiczowa, 3-o v. Aleksandrowa Grabowska; Konstancya, druga żona Zygmunta Benedykta Chrzanowskiego, podkomorzego brzeskiego, zmarłego 1734 r.; Zuzanna, zakonnica i Eleonora, żona 1-o v. Aleksandra Trzcińskiego, 2-o v. Andrzeja Józefata Jeziernickiego, krajczego brzeskiego. Wacław, regimentarz wojsk w. ks. litewskiego 1691 roku (Arch. Zbor. Dok. III). Józef, podczaszy orszański 1716 r. Hrehory z województwem witebskiem, a Karol, Józef, Mikołaj, Bartłomiej i Jan, z województwem trockiem, pisali się na elekcyę Augusta II-go.
• Jan otrzymał 1720 r. konsens królewski, na odstąpienie wójtostwa w Jakwicach, w województwie inowrocławskiem, Dąbskim (Sig. 19). Wawrzyniec Michał, komornik ziemski grodzieński 1711 r. Wawrzyniec, horodniczy brzeski 1726 r. Jan Kazimierz, cześnik grodzieński 1710 r., a Wawrzyniec 1733 r. Michał Maciej, oboźny grodzieński 1732 r., Piotrowi wystawia skrypt Bielecki 1739 roku (Perp. Czers. 25 f. 101). Antoni i Elżbieta z Wiszowatych kwitowani przez Wielopolskiego 1742 r. (Perp. Czers. 26 f. 43). Kazimierz z żoną, Martą z Jurewiczow, nabyli 1754 r. Pyreszów i Darów w województwie nowogrodzkiem od Darowskich (Gr. Wileńs.).
• Józef Antoni, strażnik upicki 1749 r., nabył od Poniatowskiego 1752 r. zastawę Nestorowic (DW. 74 f. 111) i osiadł na Rusi. Z żony, Anny z Kmitów, miał syna Franciszka i córki: Justynę i Brygittę, zaślubioną 1768 r. Piotrowi Skorupce Padlewskiemu. Gabryel zarządza dobrami Żółkiewskiemi 1749 r. (Gr. Buskie) Franciszek, mianuje 1754 r. plenipotentów we Lwowie (Gr. Lwows.). Brat jego Jerzy v. Grzegorz, stolnik grodzieński (czy nie stolnikowicz), z żony Józefy Kłobukowskiej, miał syna Józefa Fortunata, którego syn Franciszek dowiódł szlachectwa w sądzie ziemskim lwowskim 1782 r.
• Franciszek manifest pierwszy, a Adam, Michał, Maciej, Kazimierz, Marcin, Franciszek, Tadeusz i Paweł, manifest drugi szlachty litewskiej, w 1763 r. podpisali. Andrzej, Józef, Antoni, Antoni Leon, Krzysztof, komornik grodzieński, Paweł i Michał, wojski, pełniący obowiązki chorążego powiatu grodzieńskiego, podpisali z powiatem grodzieńskim, elekcyę Stanisława Augusta.
• N., kanonik smoleński 1775 r. Maciej, strukczaszy trocki 1787 r. Michał, stolnik grodzieński 1754 r., następnie wojski i chorąży 1764 r. Michał, budowniczy grodzieński 1773 r. Stanisław, skarbnik grodzieński 1784 r. Krzysztof, mostowniczy grodzieński 1777 r., a Maciej, strukczaszy 1785 r. Andrzej, rotmistrz grodzieński 1780 r. (Gr. Grodz.). Andrzej, stolnik grodzieński 1784 r. Andrzej, horodniczy grodzieński 1784 r. Andrzej 1786 r., a Anzelm 1788 r., regenci ziemscy grodzieńscy. Andrzej, cześnik grodzieński 1786 r. Aleksander Michał, sędzia grodzki grodzieński 1777 r. i podstarości 1787 r., stolnik 1783 r., wojski 1788 r.; poseł powiatu grodzieńskiego na sejm czteroletni. Maciej, stolnik grodzieński 1789 r., żonaty z Wiktoryą Wołkowyską, pozostawił synów: Aloizego i Ignacego. Pierwszy i syn drugiego Ryszard Łukasz, urodzony z Wiktoryi Łuniewskiej, wylegitymowali się ze szlachectwa w Królestwie 1842 r.
• N., z żony Kuszlównej, pozostawił córkę Maryę, żonę Zygmunta Trzcińskiego i syna ożenionego z Łaską.
• Andrzej, sędzia ziemski grodzieński 1790 r., a Ferdynand, wojski i kawaler orderu Św. Stanisława 1792 roku. Bogusław, chorąży b. wojsk polskich 1790 r. Rozalia, córka stolnika grodzieńskiego i Smogorzowskiej, wojszczanki wołkowyskiej, 1814 roku. Aleksander Michał, wojski, podstarości i sędzia grodzki grodzieński, miał syna Jana Nepomucena, żonatego z Teklą Tańską, po którym syn Ludwik, wylegitymował się ze szlachectwa w Królestwie 1840 roku.
• Udowodnili pochodzenie swoje szlacheckie w Królestwie jeszcze następujący Eysmontowie: Leopold, kapitan b. wojsk polskich, właściciel Kozłowa, 1837 r., a syn jego Włodzimierz, 1839 r. i Ludwik Wincenty, syn Wincentego, właściciela dóbr Wola Podhorecka 1791 r., w 1842 r. (Akta b. Her.).
• Leopold zmarł 1852 r., a żona jego Józefa Franciszka z Rytelskich, 1-o v. Malinowska, 1867 r. w Kozłowie.
• Józef i Stanisław z synami: Jakóbem Atanazym i Wincentym Aleksandrem, synowie Michała, wnukowie Andrzeja Eysymonta, właściciela Gobiat, w powiecie wołkowyskim, 1763 r., legitymowali się ze szlachectwa 1820 r., przed Deputacyą Wywodową wileńską.
• Tamże udowodnili swoje szlachectwo 1880 r.: Jan Wincenty z synem Eugenim i Jozafat, synowie Klemensa, wnukowie Jana, prawnukowie Bogumiła, żyjącego w 1792 roku.

• Karol Abłamowicz, rotmistrz województwa smoleńskiego 1773 r., a trockiego 1780 r., żonaty z Anną z Ejsmontów, sporządził testament w 1807 r., z którego okazuje się, że miał synów: Michała, Onufrego, Wincentego, Ignacego, Piotra, Józefa i córki: Teresę. Annę i Teklę (Zs. Nowogr.). Matka ich wzięła w 1816 r. w zastaw od Pocieja Gierdówkę (Gr. Nowogr.).
• Być bardzo może, że Piotr Bonar str. 384 w. 24, syn Jana, o którym akta krakowskie, pod 1649 r. wspominają, miał syna Jana, żonatego z Rozalią Grecką, których syn Wilhelm, piszący się Bonerem, tak jak i jego potomkowie, nabył 1740 r. Nowosiółki od Zaleskiego (Zs. Kijow.), 1755 r. część Woliczki, od matki, a wspólnie z żoną, Anną z Ejsmontów i synem Jakóbem, część Czuczynka od ojca żoninego, 1753 r.
• Ejsmont odstąpił 1739 r. Bieleckiemu sprawowaną opiekę nad Maryanną Fetterówną, córką Ludwika i Maryanny z Zaborskich (Perp. Czers. 25 f. 101).
• Mikołaj Jeziornicki, podstoli mścisławski 1697 r. Andrzej z Milewa Jeziernicki, stolnik inflancki 1714 r. Jan Karol, z żony, Zofii z Latoszyńskich, miał synów: Kazimierza, podstolego mścisławskiego 1702 r., którego córka Izabella, była za Samuelem Woyskim i Andrzeja Jozafata z Milewa, krajczego brzeskiego-litewskiego 1718 r., ożenionego z Eleonorą Ejsmontówną, 1-o v. Aleksandrową Trzcińską i z niej pozostawił syna Michała, łowczego smoleńskiego, ożenionego z Anną Kłodnicką. Syn ich Kazimierz, towarzysz kawaleryi narodowej, cedował 1782 roku dobra Zienki, w chełmskiem, bratu Franciszkowi.
• Franciszek Zyndram, podkomorzy oszmiański 1753 r., a marszałek wiłkomierski 1764 r. Jan, kanonik wileński, kawaler orderu Św. Stanisława 1790 r. Jadwiga Konstancya, córka Józefa i Ludwiki z Ejsmontów, zaślubiła w Warszawie 1904 r. Ludwika Łukowskiego.
• Andrzej [Kościa], syn Adama, starosta dubiski 1741 r., ożeniony z Dominiką Ejsmontówną, pozostawił trzech synów: Konstantego, Wojciecha, kanonika inflanckiego i Onufrego. Tego ostatniego córka Franciszka, za Karśnickim. Antonina, siostra Andrzeja, za Bulikowiczem.
• Łukasz Kalikst [Łuniewski], dziedzic Niechowa, z zaślubionej 1791 r. Doroty Grzymalanki, pozostawił syna Franciszka, zmarłego bezżennie i córkę Konstancję, 1-o v. Ejsmontowę, 2-o v. Bogdanowiczowę.
• Ksiądz Gabryel, proboszcz w Samborzu, zmarły 1791 r., syn Józefa i Krystyny Szczepankiewiczównej, wnuk Jerzego i Barbary z Eyssmontów, legitymował się ze szlachectwa 1782 r., w sądzie ziemskim lwowskim, a Tomasz Mikołaj, Leonard Marcin i Jan Izajasz Felicyan, synowie Bartłomieja i Katarzyny Szymanowskiej, 1783 r. w tymże sądzie (M. D. Wąs.).
• Hr. Henryk [Łubieński], ur. 1844 r., sędzia pokoju białostocki, radca stanu, zaślubił 1870 r. w Grodnie Zofję Eyssymontównę, rozwiedzioną z Karolem Kublickim, córkę Oktawjusza i Heleny z Sołtanów.
• [Białokoss] W 1790 r. wnieśli oni do sądu ziemskiego grodzieńskiego manifest przeciwko swej macosze, Krystynie z Eysymonttów. Z nich: Michał pozostawił syna Wincentego Feliksa, ur. 1815 r. Marcin miał synów: Marcina i Jakóba, na których dziad ich Dominik zeznał pewną darowiznę 1789 r. (Zs. Grodz.). Zacharyasz ur. 1761 r., miał synów: Augusta i Andrzeja.
• Z drugiej żony syn Franciszek [Andrzejkowicz], ur. w Łukawicach 1836 r. Dominika Józefa, z Elżbiety Kijkowskiej, syn Albin Kazimierz, ur. 1841 r. (metr. w Wołkowysku), a Wincentego, ze Stanisławy z Eysymontów, syn Henryk, ur. w Krasnogrodzie 1842 r.
• Stanisław Kazimierz [Cydzik] w województwie brzeskiemlitewskiem 1702 r. (Akta IV.). Jan i Daniel, w powiecie grodzieńskim 1721 roku (Akta VII.). Michał, żonaty z Felicyanną z Eysymontów 1729 r. (Akta VII.).
• Wojciech [Kłobukowski], podczaszy wieluński, żonaty z Katarzyną Świeprawską, miał syna Aleksandra, wylegitymowanego ze szlachectwa 1782 roku i córki: Józefę Eysymontową i Antoninę, pierwszą żonę Józefa Dryniakiewicza 1800 r.
• [Kublicki] Z synów: Stanisław, dziedzic Melegian 1839 r., umarł bezdzietny; Adolf, sędzia graniczny zawilejski, z żony ks. Idy Ogińskiej, pozostawił syna Karola, rozwiedzionego a Zofją Eysymontówną, 2-o v. hr. Henrykową Łubieńską, zmarłego bezdzietnie 1881 r. w Warszawie.
• Kulikowscy legitymując się na Litwie, podali za swój herb Drogomir, tak jak i Kulikowscy z ziemi bielskiej. Mikołaj i Paweł Kulikowscy, synowie Wasila Kulika, ziemianina grodzieńskiego, procesją się 1646 r. z Eysymontem.
• Michał Kazimierz [Kuszel], zmarły 1856 r., dwukrotnie ponawiał śluby małżeńskie, najpierw z Ludwiką Krosnowską, która rozwiódłszy się z nim, wyszła 2-o v. za Jana Kickiego, majora wojsk polskich, a powtórnie z Franciszką Dąmbską, z którą się rozwiódł, a ona wyszła za Rozwadowskiego. Z pierwszej żony synowie: Juljan i Atanazy; z drugiej - Ignacy i Lucjan, i córki: Józefa za Władysławem Wolffem; Helena za Michałem Świnarskim i N. za Eysymontem.
• Kasper Lachowicz, zmarły 1804 r., z żony Justyny, miał syna Tadeusza Macieja, ur. 1745 r. dzierżawcę Korzeniowa, po którym, z Justyny Janakowskiej, córka Brygida, 1818 r. wdowa po Józefie Eysymoncie, dziedzicu Rokietnic i syn Leon Wojciech, piszący się z Zawad, dziedzic Korzeniowa, wylegitymowany ze szlachectwa 1809 roku, w Wydziale Stanów galicyjskich (A. Lwows. For. Nob.; M. D. Wąs.).
• I. Zacharyasz, syn Melchiora, nabył 1638 r. sianożęć w Białokozach od Snarskich (Zs. Grodz.). Jan, syn Zacharyasza, testamentem z 1720 r. zapisał część swoją w Białokosach synom swoim: Stefanowi i Marcinowi (Ibid.). Ten ostatni miał czterech synów: Dominika, Ignacego, Jana bezpotomnego i Łukasza. Łukasz zeznał cessyę na brata Dominika 1787 r., a 1753 r. kwitował brata Ignacego (Zs. Grodz.). Ignacego syn Ludwik, a Łukasza - Hieronim Michał, ur. w Ołyce 1783 r. Dominika z pierwszej, nieznanej żony, synowie: Michał, Marcin, Zacharyasz i Tomasz, na rzecz których spisał ich ojciec testament 1788 r. (Zs. Grodz. z 1790 r.). W 1790 r. wnieśli oni do sądu ziemskiego grodzieńskiego manifest przeciwko swej macosze, Krystynie z Eysymonttów.
• Marcin [Haraburd] wróciwszy do kraju, otrzymał od brata 6,000 fl., za które nabył Rowiaczyn od Karola Sokołowskiego. Testamentem spisanym 20-go Listopada 1720 r. zapisał Marcin Rowiaczyn synowi Szymonowi, a córce Joannie 3,500 fl. Joanna wyszła za Eysymontta, druga zaś córka Marcina Brygida, była za Petelczycem (A. Tryb. Lit. z 1731 r.).
• Jan Romuald [Juszkiewicz], ur. 1850 r., właściciel Chojnaty Kościelnej, w gubernii warszawskiej, otrzymał przyznanie szlachectwa 1901 r. Synowie jego, urodzeni z Anny Trauguttówny, córki Romualda i Anny z Piklów: Mirosław (ur. 1878 r.), Adam (ur. 1885 r.) i Bolesław (ur. 1888 r.), otrzymali potwierdzenie szlachectwa 1902 r. Drugą żoną Bolesława była Marya Eysymonttówna, z której córka Jadwiga. Konstancya, córka Jana, a siostra Bolesława, wyszła 1828 r. za Kazimierza Dmochowskiego, właściciela Romanówki, Sedelnik i Platerowszczyzny, w powiecie wołkowyskim.